پس چگونه بايد كه دنيا با آنكه از سفال خسيس‌تر است و فانى خواهد شد ، و آخرت با آنكه از زر شريف‌تر است و باقى خواهد ماند . ( 30 ) ان اللّه جعل الدّنيا ثلثة اجزاء : جزءا للمؤمن « 1 » ، و جزءا للكافر ، و جزءا للمنافق ، فالمؤمن يتزوّد ، و المنافق يتزيّن ، و الكافر تتمتّع . ترجمه : [ همانا خداوند دنيا را سه جزء كرد : جزئى براى مؤمن ، و جزئى براى كافر ، و جزئى براى منافق . پس مؤمن زاد و توشه برميدارد ، و منافق خود را ميآرايد ، و كافر بهره برميدارد ] ( 31 ) [ قيل لحكيم : قد نلت الغنى ! فقال : انّما نال الغنى من عتق من رقّ الدّنيا « 2 » ] . ترجمه : حكيمى را گفتند : توانگرى يافتى ؟ گفت : توانگرى كسى يابد كه از بندگى آزاد باشد . ( 32 ) سئل عالم : الدّنيا لمن هى ؟ قال : لمن تركها . فقيل : الآخرة لمن هى ؟ قال : لمن طلبها . ترجمه : از عالمى پرسيدند كه دنيا كرا باشد ؟ گفت : كسى را كه ترك او گويد . گفتند : آخرت كرا باشد ؟ گفت : كسى را كه طلب او كرد . ( 33 ) الدّنيا خراب ، و اخرب منها قلب من يعمرها . و الجنّة دار

--> ( 1 ) - در مجموعهء ورام ص 123 اين بند ديده مىشود . اصل : للمؤمنين . ( 2 ) - اين بند و ترجمه بند پيش در اصل نيامده و چون اين افتادگى در ميان صفحه است پيداست كه نويسنده فراموش كرد و اين دو بند را انداخت . و من از روى مجموعهء ورام ص 125 اين بند را افزودم .